Z okazji świąt

Ze Szkocji, z delikatnym aromatem zielonego ogórka i płatków bułgarskiej róży, bez aromatu ziołowego czy cytrusowego, łagodny acz mocny gin.

Tym razem zgodnie z panią koszyczek dajemy “two thumbs up”, czyli prostujemy kciuki by łatwiej złapać szklankę.

A ty co robisz w te świenta?

zdjęcie zajumane z tumblera

Szafirowy Gin – całkiem dobry.

(ja niestety za stary muszę mieszać z Bitter Lemon Schweppesa i plasterkiem cytryny)

Jałowcowej sagi cd.

Błękitna butelka pojawiła się spontaniczne, nawet lód nie zdążył się zamrozić na tę okazję. Na chwilę trafiła do lodówki, ale to nic – wróciła do temperatury pokojowej. Dzięki temu wszystkie aromaty nieskrępowanie panoszą się po kubkach. I jest to pierwszy gin, który mogę pić właśnie tak, bez niczego. Tu w towarzystwie granatu, który zaraz się utopi wraz ze skórką pomarańczy długiej na 8cm i szerokiej jak sznyt zesterem…

Gin & tonic

We wczorajszej walce o hipotekę wygrał Adamczyk, a dzisiaj w szranki stanęli jałowcowi producenci. W sam raz jako akompaniament do Master and Commander: The Far Side of the World. Widowiskowy film przygodowy – jak na mój gust zbyt wiele wstawek romantycznych pomiędzy kapitanem a jego przyjacielem doktorem, ale w tych czasach romantyzm oznaczał honor i szacunek, a słowo gay oznaczało radość.  Wracając do bohaterów dzisiejszego wpisu zacznę od tego, że producent Ginu Lubuskiego jest z Torunia. I jestem przekonana, że nie dorasta do pięt jałowcówce roboty mojego ojca z owoców jałowca rosnącego na mojej ziemi (mimo, że byłam zbyt młoda, by skosztować).  Tak samo Gin Lubuski przegrywa z Gordon’s. Ten ostatni cechuje się wyrazistym smakiem jałowca, nie daje się zdominować smakowi toniku i limonki. Na dniach mam zamiar spróbować Bombay Sapphire. Btw, popijanie ginu to głęboki worek wspomnień z kraju klonowego liścia :) I idealne na obecne upały, które w ogóle się nie przykrzą. 700ml Lubuskiego w sklepie osiedlowym = 40pln, 700ml Gordon’s = 50pln w Selgrosie. Ocena 3 kieliszków dla Gordon’s.